Salonun etrafındaki barrio
Triana: flamenkonun ve çinilerin barriosu
Guadalquivir'in karşısındaki barrio Triana'da çömlekçilerin, denizcilerin ve flamenko sanatçılarının yaşadığı tarih ve bugün ondan geriye kalanlar.
Bir flamenko gecesi ayırtın ↗Hızlı yanıt
Triana, Sevilla'da Guadalquivir'in batı yakasındaki barriodur; Roma döneminden beri yerleşim görmüş ve uzun süre şehir surlarının dışında bir banliyö olmuştur. Sakinleri geleneksel olarak denizciler, çömlekçiler, zanaatkârlar, boğa güreşçileri ve flamenko şarkıcıları ve dansçılarıydı. Bugün ziyaretçilerin geldiği şeyler seramik mirası, nehir kıyısındaki Calle Betis sokağı ve flamenko mekânlarıdır.
Nehrin karşısındaki bir barrio
Triana, Guadalquivir'in batı yakasında, nehrin iki kolu arasındaki bir dil üzerinde yer alır ve uzun süre surların dışındaki bir arrabal, yani bir banliyö olarak kalmıştır. Wikipedia'ya göre ilk yerleşimleri Roma dönemine uzanır. Trianeros olarak bilinen halkı kendini bu semtle güçlü biçimde özdeşleştirir ve onu Sevilla'nın geri kalanından karakter olarak farklı görür. Visit Sevilla ise burayı çömlekçilerin, boğa güreşçilerinin, denizcilerin ve flamenko sanatçılarının doğduğu yer olarak tanımlar.
Köprü ve kale
Triana'nın konumu ona önem kazandırmıştır. Wikipedia, buranın Sevilla'nın batıdan gelen saldırılara karşı son savunma hattı olduğunu ve kenti hem kıyı hem de Aljarafe tarım arazileriyle birbirine bağlayan noktada yer aldığını belirtir. Yüzyıllar boyunca kente bir kayık köprüsüyle bağlanan Triana, daha sonra San Jorge Kalesi adını alan kaleye ev sahipliği yapmış ve bir dönem İspanyol Engizisyonu'nun merkezi olmuştur. Bugün Triana Pazarı kalenin bulunduğu alanda yer alır ve 19. yüzyılda kayık köprünün yerini demir Puente de Isabel II almıştır.
Çömlekçiler ve çiniler
Çömlekçilik, semtin ününün diğer kaynağıdır. Visit Sevilla'ya göre Triana Seramik Merkezi, 20. yüzyılın son faal atölyelerinden biri olan eski Santa Ana fabrikasının kalıntıları üzerinde yer alır ve Plaza de España'daki birçok çininin Triana'nın tarihi fabrikalarında üretildiğini belirtir. Triana seramikleri yüzyıllar boyunca Latin Amerika'ya ve diğer İspanyol kentlerine ihraç edilmiştir. Seramik Merkezi özgün fırınlarını, kalıplarını ve aletlerini korumakta olup semtteki atölyeler hâlâ geleneksel yöntemlerle çini üretmektedir.
Corrales ve Roman topluluğu
Wikipedia'ya göre Triana geleneksel olarak, genellikle ortasında çeşme bulunan bir avlu etrafında inşa edilmiş ortak konutlar olan corrales'lerde yaşayan büyük bir Roman nüfusa ev sahipliği yapmıştır. Birçoğu, sonradan Pagés del Corro adını alan ve eskiden Cava de los Gitanos olarak bilinen sokakta yaşamış, ancak 1970'lerdeki kentsel dönüşüm sırasında yerlerinden edilmişler ve corrales'lerin çoğu 20. yüzyılın sonlarında yok olmuştur. Birkaçı hâlâ ayakta olup miras olarak korunmaktadır. Makale, Triana'nın çingenelere sığınak olduğu yönündeki eski imajın artık geçerli olmadığını ekler.
Triana'da flamenko
Wikipedia, Triana'nın canlı bir flamenko kültürüne sahip olduğunu söylüyor ve Visit Sevilla, burayı peñas ve tablaolarda canlı performanslarla flamenkonun keyfini çıkarabileceğiniz kilit bir yer olarak tanımlıyor. Köprünün eteğindeki Altozano meydanında flamenko sanatlarına adanmış bir anıt var ve turizm ofisi bunun flamenko dünyasının üç yüzünü onurlandırdığını belirtiyor. Baraka Sala Flamenca, barriodaki tablao mekânlarından biri; Santa Ana kilisesinin de bulunduğu Calle Pureza üzerinde.
Kutsal Hafta ve Velá
Triana'nın festivalleri, kendine özgü kimliğini yansıtır. Wikipedia, Kutsal Hafta geçit törenlerinin belirgin bir karaktere sahip olduğunu ve Esperanza de Triana ile Cachorro'nun en bilinenler arasında yer aldığını söylüyor. Azizenin günü olan temmuz sonunda düzenlenen Velá de Santa Ana, Calle Betis'te şeri, sevillanas ve kızarmış sardalyalarla kutlanıyor ve Wikipedia bunu Nisan Fuarı'ndan sonra şehrin en önemli ikinci festivali olarak nitelendiriyor. Her ikisine de denk gelecek bir ziyarette barrio her zamankinden daha kalabalık ve daha gürültülü olur; cazibesinin bir parçası da budur.
Calle Betis ve nehir
Adını Guadalquivir'in Latince isminden alan Calle Betis, bir zamanlar nehir ticaretine bağlı rıhtımlar ve depolarla dolu bir liman bölgesiydi. Visit Sevilla, bölgenin sanayi karakterini yitirdiğini ancak nehirle bağlantısını hâlâ koruduğunu, barlar, teraslar ve merkezin manzaralarıyla bunu sürdürdüğünü belirtiyor. Nehir kıyısı boyunca eski çapalar ve geleneksel teknelerin parçaları hâlâ korunuyor; bu da Triana'nın denizcilerinin geçimini sudan sağladığının bir hatırlatıcısı.
Günümüzde Triana
Barrio artık köprü üzerinden merkezden kolayca yürünebilecek bir mesafede ve turizm ofisi burayı seramikler, Calle Betis'in canlı barları ve terasları ile peñas ve tablaolardaki flamenko için öneriyor. Bir ziyaretçi için bu, bir günün Seramik Merkezi'nde başlayıp akşam gösterisiyle bitebileceği anlamına geliyor. Yukarıdaki tarih bir müze parçası değil: kapıya giden yolda içinden geçeceğiniz sokak planı, kilise çanları ve nehir ışığıdır.
Sıkça sorulan sorular
Triana neyle ünlüdür?
Sevilla'nın turizm ofisine göre çömlek ve çiniler, Kutsal Hafta geçit törenleri, nehir kıyısındaki Calle Betis ve flamenko geleneği.
Neden ayrı bir barrio olarak anılıyor?
Guadalquivir'in karşı yakasında yer alıyor, tarihsel olarak bir banliyöydü ve trianeros burayla güçlü bir bağ kurup Sevilla'nın geri kalanından farklı görüyor.
Triana'da bir flamenko anıtı var mı?
Evet. Altozano meydanındaki bir heykel flamenko dünyasının üç yüzünü onurlandırıyor ve buradaki ikinci bir anıt boğa güreşçisi Juan Belmonte'ye adanmış.
Kaynaklar