Η γειτονιά γύρω από την αίθουσα
Triana: η γειτονιά του flamenco και των πλακιδίων
Η ιστορία της Triana, της γειτονιάς στην απέναντι όχθη του Γουαδαλκιβίρ όπου έζησαν αγγειοπλάστες, ναυτικοί και καλλιτέχνες του flamenco, και τι διασώζεται από αυτήν σήμερα.
Κάντε κράτηση για μια βραδιά φλαμένκο ↗Γρήγορη απάντηση
Η Triana είναι η γειτονιά στη δυτική όχθη του Γουαδαλκιβίρ στη Σεβίλλη, κατοικημένη από τα ρωμαϊκά χρόνια και επί μακρόν προάστιο έξω από τα τείχη της πόλης. Οι κάτοικοί της ήταν παραδοσιακά ναυτικοί, αγγειοπλάστες, τεχνίτες, ταυρομάχοι και τραγουδιστές και χορευτές του flamenco. Σήμερα, η κληρονομιά της στην κεραμική, η παραποτάμια οδός Calle Betis και οι χώροι flamenco είναι αυτά για τα οποία έρχονται οι επισκέπτες.
Μια γειτονιά στην απέναντι όχθη του ποταμού
Η Τριάνα βρίσκεται στη δυτική όχθη του Γουαδαλκιβίρ, σε μια λωρίδα γης ανάμεσα σε δύο βραχίονες του ποταμού, και ήταν επί μακρόν ένα arrabal, ένα προάστιο έξω από τα τείχη της πόλης. Σύμφωνα με τη Wikipedia, οι πρώτοι οικισμοί της χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή περίοδο. Οι κάτοικοί της, οι trianeros, ταυτίζονται έντονα μαζί της και τη θεωρούν διαφορετική σε χαρακτήρα από την υπόλοιπη Σεβίλλη. Το Visit Sevilla την περιγράφει ως γενέτειρα αγγειοπλαστών, ταυρομάχων, ναυτικών και καλλιτεχνών του flamenco.
Η γέφυρα και το κάστρο
Η θέση της Τριάνα τής προσέδιδε ιδιαίτερη σημασία. Σύμφωνα με τη Wikipedia, αποτελούσε την τελευταία άμυνα της Σεβίλλης από τα δυτικά και βρισκόταν ανάμεσα στην πόλη και τόσο την ακτή όσο και τις αγροτικές εκτάσεις της Αλχαράφε. Για αιώνες τη συνέδεε με την πόλη μια πλωτή γέφυρα, ενώ το κάστρο στην όχθη της Τριάνα, γνωστό αργότερα ως Κάστρο του Σαν Χόρχε, υπήρξε για ένα διάστημα έδρα της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης. Στη θέση του κάστρου βρίσκεται σήμερα η Αγορά της Τριάνα, ενώ η σιδερένια Puente de Isabel II αντικατέστησε την πλωτή γέφυρα τον 19ο αιώνα.
Αγγειοπλάστες και κεραμίδια
Η κεραμική είναι το άλλο στοιχείο που έχει κάνει διάσημη τη συνοικία. Το Visit Sevilla αναφέρει ότι το Κέντρο Κεραμικής της Τριάνα βρίσκεται πάνω στα απομεινάρια του πρώην εργοστασίου Santa Ana, ενός από τα τελευταία ενεργά εργαστήρια του 20ού αιώνα, και σημειώνει ότι πολλά πλακίδια στην Plaza de España κατασκευάστηκαν στα ιστορικά εργοστάσια της Τριάνα. Τα κεραμικά της Τριάνα εξάγονταν για αιώνες στη Λατινική Αμερική και σε άλλες ισπανικές πόλεις. Το Κέντρο Κεραμικής διατηρεί τους αυθεντικούς κλιβάνους, τα καλούπια και τα εργαλεία, ενώ εργαστήρια στη συνοικία εξακολουθούν να φτιάχνουν πλακίδια με παραδοσιακές μεθόδους.
Τα κοράλες και η κοινότητα των Ρομά
Η Wikipedia αναφέρει ότι η Τριάνα φιλοξενούσε παραδοσιακά μεγάλο πληθυσμό Ρομά, οι οποίοι συνήθως ζούσαν σε corrales, κοινοτικές κατοικίες χτισμένες γύρω από μια αυλή με κεντρικό σιντριβάνι. Πολλοί ζούσαν σε έναν δρόμο που αργότερα μετονομάστηκε σε Pagés del Corro, παλαιότερα γνωστό ως Cava de los Gitanos, αλλά εκτοπίστηκαν κατά την ανάπλαση της δεκαετίας του 1970, και τα περισσότερα corrales εξαφανίστηκαν στα τέλη του 20ού αιώνα. Λίγα διασώζονται και προστατεύονται ως πολιτιστική κληρονομιά. Η παλιά εικόνα της Τριάνα ως καταφυγίου για τους τσιγγάνους, προσθέτει το άρθρο, δεν είναι πλέον ακριβής.
Φλαμένκο στην Τριάνα
Η Wikipedia αναφέρει ότι η Τριάνα έχει μια ζωντανή κουλτούρα φλαμένκο, και το Visit Sevilla τη χαρακτηρίζει ως βασικό μέρος για να απολαύσετε φλαμένκο σε peñas και tablaos με ζωντανές παραστάσεις. Ένα μνημείο για τις τέχνες του φλαμένκο στέκεται στην πλατεία Αλτοθάνο στους πρόποδες της γέφυρας, και το τουριστικό γραφείο λέει ότι τιμά τις τρεις πλευρές του κόσμου του φλαμένκο. Το Baraka Sala Flamenca είναι μία από τις αίθουσες tablao της συνοικίας, στην Calle Pureza, έναν δρόμο που φιλοξενεί επίσης την εκκλησία της Santa Ana.
Η Μεγάλη Εβδομάδα και τα Βελά
Τα πανηγύρια της Τριάνα αντανακλούν τη ξεχωριστή της ταυτότητα. Σύμφωνα με τη Wikipedia, οι πομπές της Μεγάλης Εβδομάδας έχουν ξεχωριστό χαρακτήρα, με την Esperanza de Triana και τον Cachorro να είναι από τις πιο γνωστές. Η Velá de Santa Ana, γύρω από τη γιορτή του αγίου στα τέλη Ιουλίου, πραγματοποιείται στην Calle Betis, με σέρι, σεβιλιάνες και ψητές σαρδέλες, και η Wikipedia τη χαρακτηρίζει ως το δεύτερο σημαντικότερο φεστιβάλ της πόλης μετά την Απριλιάτικη Γιορτή. Επισκεφθείτε την κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε από τα δύο και η γειτονιά είναι πιο πολυσύχναστη και πιο θορυβώδης από το συνηθισμένο, κάτι που αποτελεί μέρος της γοητείας της.
Η Calle Betis και ο ποταμός
Η Calle Betis, που πήρε το όνομά της από τη λατινική ονομασία του Γουαδαλκιβίρ, ήταν κάποτε μια περιοχή λιμανιού με αποβάθρες και αποθήκες συνδεδεμένες με το ποτάμιο εμπόριο. Σύμφωνα με το Visit Sevilla, έχει χάσει τον βιομηχανικό της χαρακτήρα αλλά διατηρεί ακόμη τη σύνδεσή της με το ποτάμι, με μπαρ, βεράντες και θέα προς το κέντρο. Παλιές άγκυρες και τμήματα παραδοσιακών σκαφών διατηρούνται ακόμη κατά μήκος της παραποτάμιας έκτασης, υπενθυμίζοντας ότι οι ναυτικοί της Triana έβγαζαν τα προς το ζην από το νερό.
Τριάνα σήμερα
Η συνοικία βρίσκεται πλέον σε κοντινή απόσταση με τα πόδια από το κέντρο, περνώντας τη γέφυρα, και το γραφείο τουρισμού τη συνιστά για τα κεραμικά της, για τα ζωντανά μπαρ και τις βεράντες της Calle Betis, καθώς και για το φλαμένκο σε peñas και tablaos. Για τον επισκέπτη, αυτό σημαίνει ότι η μέρα μπορεί να ξεκινήσει στο Κέντρο Κεραμικής και να ολοκληρωθεί με μια βραδινή παράσταση. Η ιστορία που περιγράφεται παραπάνω δεν είναι ένα μουσειακό έκθεμα: είναι το σχέδιο των δρόμων, οι καμπάνες των εκκλησιών και το φως του ποταμού που θα διασχίσετε στον δρόμο σας προς την πόρτα.
Συχνές ερωτήσεις
Με τι είναι γνωστή η Τριάνα;
Κεραμικά και πλακίδια, πομπές της Μεγάλης Εβδομάδας, η παραποτάμια Calle Betis και η παράδοση του flamenco, σύμφωνα με το γραφείο τουρισμού της Σεβίλλης.
Γιατί ονομάζεται ξεχωριστή συνοικία;
Βρίσκεται στην απέναντι όχθη του Γουαδαλκιβίρ, ήταν ιστορικά προάστιο, και οι κάτοικοί του, οι τριανέρος, ταυτίζονται έντονα μαζί του και το θεωρούν διαφορετικό από την υπόλοιπη Σεβίλλη.
Υπάρχει μνημείο φλαμένκο στην Τριάνα;
Ναι. Ένα άγαλμα στην πλατεία Αλτοθάνο τιμά τις τρεις πλευρές του κόσμου του φλαμένκο, και ένα δεύτερο μνημείο εκεί είναι αφιερωμένο στον ταυρομάχο Χουάν Μπελμόντε.
Πηγές